Ontdekking verloopt via links
Google zegt dat de overgrote meerderheid van de nieuwe pagina's die het dagelijks vindt uit links komt. Een pagina waar niets naar verwijst leunt alleen op een sitemap, en dat is een veel zwakkere introductie: een sitemapvermelding draagt, anders dan een link, geen enkele context over waar de pagina voor is.
Juist dat verschil verklaart waarom interne links geen optimalisatie zijn die achteraf wordt opgeplakt. Zij vormen het mechanisme waarmee een site überhaupt wordt ontdekt, en het enige deel van linkverwerving waarvoor niemands toestemming nodig is. U bepaalt niet wie u van buitenaf linkt; u bepaalt volledig hoe uw eigen pagina's samenhangen.
Ankertekst is een beschrijving
De linktekst vertelt lezers en zoekmachines wat er aan de andere kant te verwachten valt. «Lees meer» beschrijft niets, en «klik hier» beschrijft minder. Een korte zinsnede die het onderwerp van de bestemming noemt beschrijft het aan beide publieken tegelijk, en kost geen extra woord.
De neiging tot overoptimaliseren is hier het weerstaan waard. Ankertekst die op elke link naar een pagina exact dezelfde zinsnede herhaalt leest als gefabriceerd in plaats van geschreven; de natuurlijke versie — wisselende formuleringen die het onderwerp toch noemen — is tegelijk betere tekst en een beter signaal. Schrijf de link zoals u hem hardop zou zeggen.
| Anker | Wat het overbrengt |
|---|---|
| Lees meer | Niets over de bestemming |
| Klik hier | Niets, plus een aanname over het apparaat |
| deze gids | Dat iets een gids is, en verder niets |
| hoe hreflang-terugverwijzingen werken | Het onderwerp, de diepgang en waarom te klikken |
Diepte en richting
De praktische eis van Google is eenvoudiger dan een formule voor de klikdiepte: elke belangrijke pagina moet ten minste één link van een andere pagina bevatten die Google kan crawlen. Pagina's die moeilijk te bereiken zijn, kunnen ook gemakkelijker per ongeluk verweesd raken en zijn voor gebruikers moeilijker te ontdekken.
Link vooruit van hubs naar nuttige detailpagina's en terug waar dat de navigatie helpt. Contextuele links zijn waardevol omdat beschrijvende ankertekst en omringende tekst uitleggen waarom de bestemming ertoe doet; Navigatie op de hele site kan nog steeds nuttig zijn als het mensen echt helpt zich door de site te verplaatsen.
- Maak een lijst van de pagina's die er werkelijk toe doen — die verkeer verdienen.
- Kijk voor elk hoeveel klikken haar van de homepage scheiden.
- Is dat getal groot, vraag dan welke bestaande pagina ernaar zou moeten linken.
- Zet de link in de lopende tekst, met ankertekst die het onderwerp noemt.
- Controleer of de omgekeerde richting er ook is, zodat het paar beide kanten op verbonden is.
Waar interne links stilletjes misgaan
De meeste sites hebben geen probleem met hun linkstrategie. Zij hebben een handvol concrete gebreken die zich hebben opgestapeld zonder dat iemand ze heeft besloten.
| Gebrek | Gevolg |
|---|---|
| Links alleen in de hoofdnavigatie | Elke pagina krijgt dezelfde generieke behandeling |
| Interne links die via omleidingen lopen | Verspild crawlwerk en een verdund signaal |
| Links naar niet-canonieke varianten | Signalen verdeeld over URL's die er één hoorden te zijn |
| nofollow naar uw eigen pagina's | U onthoudt uw waarborg aan pagina's die u beheert |
| Paginering die diepe items verbergt | Voorbij pagina twee wordt alles onbereikbaar |
Linken is uw site beschrijven
De vorm van uw interne links is een betoog over waar uw site over gaat. Een pagina met twintig links vanuit relevante contexten wordt keer op keer beschreven als belangrijk voor dat onderwerp. Een pagina met één voettekstlink wordt beschreven als bijgedachte, want dat is wat zij is.
Daarom werkt linken ook het best wanneer het de inhoud volgt in plaats van eraan vooraf te gaan. Besluiten dat «deze pagina vijftien interne links nodig heeft» levert vijftien gewrongen zinnen op. De pagina behoorlijk schrijven en linken waar een lezer de andere pagina oprecht zou willen, levert minder links op die elk iets betekenen — en het aantal was nooit het doel.