Vier regels die de set interpreteerbaar houden
Google beoordeelt hreflang-relaties tussen afzonderlijke URL's. Verwijst X naar Y maar Y niet terug, dan kan Google die relatie negeren en andere geldige wederzijdse paren blijven verwerken. Streef naar volledige sets met zelfverwijzingen om elke doelgroep te dekken.
- Volledig: elke versie in de groep noemt alle andere versies.
- Wederzijds: als X naar Y verwijst, moet Y terugwijzen naar X. Ontbrekende retourlinks kunnen ertoe leiden dat annotaties worden genegeerd of verkeerd worden geïnterpreteerd.
- Zelfverwijzend: elke pagina noemt zichzelf naast de andere.
- Geldig: de codes moeten te lezen zijn als echte taal- en regiocodes.
De wederkerigheidsregel is degene die teams vangt, omdat hreflang relaties tussen pagina's beschrijft in plaats van een eigenschap van één afzonderlijke pagina. Rol overeenkomstige retourlinks samen uit, zodat elke gepubliceerde relatie compleet is wanneer Google een van beide kanten crawlt.
Waar de annotaties horen
Er zijn drie plaatsingen en hun effect is gelijkwaardig. Kies er één en gebruik die overal — ze over een site door elkaar gebruiken is hoe sets half verklaard eindigen.
| Methode | Geschikt voor | Let op |
|---|---|---|
| HTML-link-elementen | Kleine tot middelgrote sites | Paginagewicht bij veel versies |
| HTTP-headers | PDF's en andere niet-HTML-bestanden | Groottelimieten van headers bij grote sets |
| Sitemap-vermeldingen | Grote sites, veel talen | Ze gelijk houden met de pagina's zelf |
<link rel="alternate" hreflang="en" href="https://example.com/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="de" href="https://example.com/de/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="pt-br" href="https://example.com/pt-br/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://example.com/guide/" /> De Engelse pagina in het voorbeeld vermeldt ook zichzelf. Dat is de zelfverwijzing. Bij het opruimen van een sjabloon lijkt die overbodig, maar Google vraagt elke taalversie zichzelf op te nemen.
Codes, en de codes die niet bestaan
Taalcodes volgen ISO 639-1, eventueel aangevuld met een regio volgens ISO 3166-1 Alpha 2. Een regio alleen is ongeldig. Google ondersteunt ook schriftcodes zoals zh-Hans en zh-Hant (ISO 15924), eventueel met regio.
| Code | Oordeel | Waarom |
|---|---|---|
| nl | Geldig | Alleen taal — Nederlands, elke regio |
| nl-BE | Geldig | Nederlands zoals geschreven voor België |
| BE | Ongeldig | Regio zonder taal |
| uk | Geldig, maar niet het VK | uk is Oekraïens; het VK is GB |
| eu | Ongeldig als regio | De EU is geen landcode |
| en-UK | Ongeldig | De landcode voor het VK is GB |
Waar x-default voor dient
x-default vangt de talen op die u niet hebt opgesomd. Het is de terugval voor een bezoeker wiens taal met geen van uw versies overeenkomt, en zijn natuurlijke plek is een keuzepagina of een homepage die bezoekers zelf doorstuurt.
Het is geen manier om een hoofdversie aan te wijzen. x-default naar uw Engelse pagina laten wijzen omdat Engels als standaard aanvoelt, vertelt de zoekmachine dat een ongematchte Japanse of Turkse bezoeker Engels hoort te krijgen. Dat kan kloppen, en het verdient een bewuste beslissing in plaats van gewoonte.
Hreflang en canonical zijn verschillende taken
Een canonical is een sterk signaal welke URL de voorkeur krijgt bij dubbele of sterk vergelijkbare pagina's. Hreflang beschrijft taal- en regiovarianten. Geen van beide is een absoluut indexeringsbevel.
Als de canonical van een Duitse vertaling naar de Engelse pagina wijst, kan Google de Engelse URL kiezen, de zelfstandige zichtbaarheid van de Duitse versie beperken en de hreflang-relaties verstoren. Gebruik voor afzonderlijke vertalingen doorgaans zelfverwijzende canonicals en wederzijdse hreflang-links. Voor bijna gelijke regiopagina's in dezelfde taal raadt Google een voorkeurscanonical in die taal aan.