Przejdź do treści głównej
← Wszystkie przewodniki

Hreflang

Hreflang mówi wyszukiwarce, że kilka stron to ta sama treść dla różnych odbiorców, żeby podała właściwą. To sygnał, którego może nie posłuchać, a nie dyrektywa, której musi się podporządkować.

Cztery zasady, dzięki którym zbiór jest możliwy do interpretacji

Google ocenia relacje hreflang między adresami URL. Jeśli X wskazuje Y, ale Y nie odsyła do X, Google może pominąć tę relację, a jednocześnie przetworzyć inne poprawne pary wzajemnych odnośników. Nadal warto wdrażać kompletne zestawy z odnośnikami do samych siebie, aby objąć wszystkie warianty.

  • Kompletny: każda wersja w grupie wymienia wszystkie pozostałe.
  • Wzajemne: jeśli X wskazuje na Y, Y powinno wskazywać z powrotem na X. Brakujące linki zwrotne mogą powodować ignorowanie lub nieprawidłową interpretację adnotacji.
  • Wskazujący na siebie: każda strona wymienia samą siebie obok pozostałych.
  • Poprawny: kody muszą czytać się jako prawdziwe kody języka i regionu.

Zasada wzajemności jest tą, która łapie zespoły, ponieważ hreflang opisuje relacje między stronami, a nie właściwość jednej strony w izolacji. Udostępnij razem odpowiednie linki zwrotne, aby każda opublikowana relacja była kompletna, gdy Google zaindeksuje którąkolwiek stronę.

Gdzie umieścić adnotacje

Dostępne są trzy miejsca i w skutkach są równoważne. Wybierz jedno i stosuj wszędzie — mieszanie ich w obrębie witryny to sposób, w jaki zestawy kończą zadeklarowane w połowie.

MetodaNajlepsza doNa co uważać
Elementy link w HTMLMałe i średnie witrynyWaga strony przy wielu wersjach
Nagłówki HTTPPDF-y i inne pliki spoza HTMLLimity rozmiaru nagłówków przy dużych zestawach
Wpisy w mapie witrynyDuże witryny, wiele językówUtrzymanie zgodności z samymi stronami
Elementy link w HTML
<link rel="alternate" hreflang="en" href="https://example.com/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="de" href="https://example.com/de/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="pt-br" href="https://example.com/pt-br/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://example.com/guide/" />

Angielska strona w przykładzie wskazuje także samą siebie. To odnośnik do własnej wersji. Przy porządkowaniu szablonu może wyglądać zbędnie, ale Google wymaga uwzględnienia własnej wersji na każdej stronie.

Kody i te, których nie ma

Kody języków pochodzą z ISO 639-1, opcjonalne regiony z ISO 3166-1 Alpha 2. Sam kod regionu nie wystarczy. Google obsługuje też kody pisma, takie jak zh-Hans i zh-Hant (ISO 15924), również z opcjonalnym regionem.

KodWerdyktDlaczego
plPoprawnySam język — polski, dowolny region
de-ATPoprawnyNiemiecki w wersji pisanej dla Austrii
ATNiepoprawnyRegion bez języka
ukPoprawny, ale to nie Wielka Brytaniauk to ukraiński; Wielka Brytania to GB
euNiepoprawny jako regionUE nie jest kodem kraju
en-UKNiepoprawnyKodem kraju dla Wielkiej Brytanii jest GB

Do czego służy x-default

x-default wyłapuje języki, których nie wymieniłeś. To rozwiązanie zapasowe dla odwiedzającego, którego język nie pasuje do żadnej twojej wersji, a jego naturalne miejsce to strona wyboru albo strona główna, która sama kieruje odwiedzających dalej.

To nie sposób na wskazanie wersji głównej. Skierowanie x-default na stronę angielską, bo angielski wydaje się domyślny, mówi wyszukiwarce, że niedopasowany odwiedzający z Japonii czy Turcji powinien dostać angielski. Może to i prawda — warto jednak zdecydować o tym świadomie, a nie z przyzwyczajenia.

Hreflang i adres kanoniczny to różne zadania

Canonical to silny sygnał, który URL ma reprezentować strony zduplikowane lub bardzo podobne. Hreflang wskazuje warianty językowe i regionalne. Żaden z nich nie jest bezwzględnym nakazem indeksowania.

Jeśli canonical niemieckiego tłumaczenia wskazuje stronę angielską, Google może wybrać adres angielski, ograniczając niezależną widoczność niemieckiej wersji i komplikując relacje hreflang. Osobne tłumaczenia powinny zwykle mieć własne adresy kanoniczne i wzajemne linki hreflang. Dla niemal identycznych wersji regionalnych w tym samym języku Google zaleca wybór preferowanego adresu kanonicznego w tym języku.

Sprawdź na własnej stronie

Generator slug URL: twórz czytelne adresy stron — Zmień tytuł artykułu w prosty slug URL: małe litery, myślniki i zachowane polskie znaki. Podgląd na żywo i kopiowanie bez konta, bez wysyłania tekstu.

Pytania i odpowiedzi

Czy hreflang rozwiązuje duplikaty między językami?

To sygnał kierowania, a nie lekarstwo na zduplikowaną treść. Tłumaczenia nie są duplikatami; hreflang mówi wyszukiwarce, które tłumaczenie należy do których odbiorców.

Dlaczego rankuje niewłaściwa wersja językowa?

Sprawdź linki zwrotne, kody języka i regionu, canonical oraz faktyczny język treści. Google może pominąć jednostronną relację i przetworzyć inne poprawne pary; język ustala z treści, nie z kodu hreflang.

Czy potrzebuję hreflang, jeśli wszystkie strony są w jednym języku?

Użyj hreflang, gdy osobne URL kierujesz do różnych regionów, na przykład pl-PL i pl-GB, nawet gdy treść jest w tym samym języku i prawie identyczna. Jedna wersja dla jednej grupy nie wymaga hreflang.

Czy każda strona ma wskazywać kanonicznie na siebie, czy na język źródłowy?

Dla osobnych tłumaczeń stosuj canonical wskazujący daną stronę, a nie język źródłowy. Google traktuje canonical jako silną wskazówkę, nie polecenie; wskazanie innego języka może ograniczyć niezależną widoczność. Dla regionalnych duplikatów w tym samym języku wybierz preferowany canonical w tym języku.

Gdzie powinien wskazywać x-default?

Na to, co ma obsłużyć odwiedzającego, którego języka nie publikujesz — zwykle stronę wyboru albo samodzielnie kierującą stronę główną. Wskazuje rozwiązanie zapasowe, nie wersję główną.

Czy hreflang jest czynnikiem rankingowym?

Nie. To sygnał kierowania, który pomaga właściwej wersji trafić do właściwych odbiorców. Nie podnosi pozycji strony, a Google może w ogóle nie pójść za adnotacjami.