Cztery zasady, dzięki którym zbiór jest możliwy do interpretacji
Hreflang to zbiór adnotacji, więc błędy po jednej stronie mogą mieć wpływ na sposób, w jaki Google interpretuje tę relację. Google twierdzi, że brakujące linki zwrotne lub nieprawidłowe adnotacje mogą zostać zignorowane lub nieprawidłowo zinterpretowane; nie obiecuje, że jeden błąd zawsze unieważni cały klaster.
- Kompletny: każda wersja w grupie wymienia wszystkie pozostałe.
- Wzajemne: jeśli X wskazuje na Y, Y powinno wskazywać z powrotem na X. Brakujące linki zwrotne mogą powodować ignorowanie lub nieprawidłową interpretację adnotacji.
- Wskazujący na siebie: każda strona wymienia samą siebie obok pozostałych.
- Poprawny: kody muszą czytać się jako prawdziwe kody języka i regionu.
Zasada wzajemności jest tą, która łapie zespoły, ponieważ hreflang opisuje relacje między stronami, a nie właściwość jednej strony w izolacji. Udostępnij razem odpowiednie linki zwrotne, aby każda opublikowana relacja była kompletna, gdy Google zaindeksuje którąkolwiek stronę.
Gdzie umieścić adnotacje
Dostępne są trzy miejsca i w skutkach są równoważne. Wybierz jedno i stosuj wszędzie — mieszanie ich w obrębie witryny to sposób, w jaki zestawy kończą zadeklarowane w połowie.
| Metoda | Najlepsza do | Na co uważać |
|---|---|---|
| Elementy link w HTML | Małe i średnie witryny | Waga strony przy wielu wersjach |
| Nagłówki HTTP | PDF-y i inne pliki spoza HTML | Limity rozmiaru nagłówków przy dużych zestawach |
| Wpisy w mapie witryny | Duże witryny, wiele języków | Utrzymanie zgodności z samymi stronami |
<link rel="alternate" hreflang="en" href="https://example.com/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="de" href="https://example.com/de/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="pt-br" href="https://example.com/pt-br/guide/" />
<link rel="alternate" hreflang="x-default" href="https://example.com/guide/" />Zwróć uwagę, że angielska strona w tym przykładzie wymienia samą siebie. To właśnie autoodwołanie, a jego brak jest zdecydowanie najczęstszą usterką w skądinąd starannych wdrożeniach — bo wygląda na zbędne i każdemu, kto porządkuje szablon, sprawia wrażenie pomyłki.
Kody i te, których nie ma
Język to ISO 639-1. Opcjonalnie może po nim wystąpić myślnik i region według ISO 3166-1 Alpha 2. Sam region nigdy nie jest poprawny: nie da się powiedzieć „ta strona jest dla Kanady”, nie mówiąc, w jakim jest języku.
| Kod | Werdykt | Dlaczego |
|---|---|---|
| pl | Poprawny | Sam język — polski, dowolny region |
| de-AT | Poprawny | Niemiecki w wersji pisanej dla Austrii |
| AT | Niepoprawny | Region bez języka |
| uk | Poprawny, ale to nie Wielka Brytania | uk to ukraiński; Wielka Brytania to GB |
| eu | Niepoprawny jako region | UE nie jest kodem kraju |
| en-UK | Niepoprawny | Kodem kraju dla Wielkiej Brytanii jest GB |
Do czego służy x-default
x-default wyłapuje języki, których nie wymieniłeś. To rozwiązanie zapasowe dla odwiedzającego, którego język nie pasuje do żadnej twojej wersji, a jego naturalne miejsce to strona wyboru albo strona główna, która sama kieruje odwiedzających dalej.
To nie sposób na wskazanie wersji głównej. Skierowanie x-default na stronę angielską, bo angielski wydaje się domyślny, mówi wyszukiwarce, że niedopasowany odwiedzający z Japonii czy Turcji powinien dostać angielski. Może to i prawda — warto jednak zdecydować o tym świadomie, a nie z przyzwyczajenia.
Hreflang i adres kanoniczny to różne zadania
Ta para plącze się częściej niż jakakolwiek inna w technicznym SEO, a skutek awarii jest poważny. Adres kanoniczny mówi „zindeksuj ten inny adres zamiast mnie”. Hreflang mówi „ten inny adres to ta sama treść dla innych odbiorców”.
Skieruj kanoniczny adres strony niemieckiej na angielską, a powiesz wyszukiwarce, że niemieckiej nie należy w ogóle indeksować — co usuwa ją z wyników i jednocześnie rozbija zestaw hreflang, który się do niej odwoływał. Każda zlokalizowana strona powinna wskazywać kanonicznie na siebie i opisywać siostry przez hreflang.